ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΚΥΠΡΟΥ

16 Απριλίου 2007

Νέος Θάνατος στο Μεροκάματο

Τραγική η αμέλεια μερικών εργοδοτών διαπιστώνει η ΔΕΟΚ

Η ΔΕΟΚ εκφράζει την έντονη ανησυχία της για την αύξηση των εργατικών ατυχημάτων το τελευταίο χρονικό διάστημα. Το γεγονός ότι σε περίοδο μιας βδομάδας τρεις εργαζόμενοι έχασαν τη ζωή τους στον αγώνα για την εξασφάλιση του μεροκάματου, θα πρέπει να προβληματίσει σοβαρά το κράτος, τις εργοδοτικές οργανώσεις, αλλά και το εργατικό κίνημα.

Το κόστος το οποίο επωμίζεται η κοινωνία και η οικονομία είναι τραγικό και τεράστιο. Γι’ αυτό επιβάλλεται να ληφθούν μέτρα και να υλοποιηθούν άμεσα πολιτικές που θα έχουν σαν στόχο την πλήρη εφαρμογή του Νόμου για την Ασφάλεια και Υγεία στην Εργασία.

Το περασμένο Σάββατο ακόμα ένας νέος συμπατριώτης μας 20 χρόνων έχασε τη ζωή του από τραγικό εργατικό ατύχημα. Περαιτέρω, είναι κοινή διαπίστωση ότι τα τελευταία χρόνια έχουν αυξηθεί σημαντικά τα θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα με αλλοδαπούς. Το γεγονός αυτό αναδεικνύει το μέγεθος του προβλήματος κυρίως όσον αφορά τις κατηγορίες εκείνων των εργαζομένων που απολαμβάνουν χαμηλό δείκτη προστασίας και βρίσκονται περισσότερο εκτεθειμένοι σε κινδύνους.

Η ΔΕΟΚ απευθύνει για ακόμη μια φορά το ερώτημα "Μέχρι πότε θα θρηνούμε εργαζόμενους θύματα αμέλειας, απληστίας και της ασυδοσίας ασυνείδητων εργοδοτών";

Η Κύπρος διαθέτει σήμερα στον τομέα Ασφάλειας και Υγείας ΜΟΝΟ 25 επιθεωρητές για 60,000 υποστατικά και 310,000 εργαζόμενους, ενώ για τη σωστή εφαρμογή της νομοθεσίας απαιτούνται σύμφωνα με επίσημη έκθεση της Ε.Ε. τουλάχιστο 60. Η ανάγκη ενίσχυσης και νέας υποδομής στον τομέα της Ασφάλειας και Υγείας αν δεν υλοποιηθεί άμεσα, τότε θα συνεχίσουμε να θρηνούμε, να καταγράφουμε και να πληρώνουμε σαν κοινωνία το φοβερό κοινωνικό κόστος των εργατικών ατυχημάτων.

Η ΔΕΟΚ πιστεύει ότι, για την αντιμετώπιση του προβλήματος απαιτούνται, όχι μονάχα νομοθετικές παρεμβάσεις αλλά και η υιοθέτηση μέτρων εφαρμογής στην πράξη της σχετικής νομοθεσίας με εντατικές και συντονισμένες εκστρατείες από το κράτος, τους εργοδότες και τους εργαζόμενους.

Μια συλλογική και συντονισμένη πολιτική πρόληψης των εργατικών ατυχημάτων και επαγγελματικών ασθενειών θα μείωνε αισθητά τους αριθμούς των ατυχημάτων.