Η Εκτελεστική Επιτροπή της Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συνδικάτων που συνέρχεται στις Βρυξέλλες ενέκρινε ισχυρό ψήφισμα αλληλεγγύης προς τους δοκιμαζόμενους Έλληνες εργαζόμενους και την Ελληνική κοινωνία.

Δεν είναι οι εργαζόμενοι που προκάλεσαν την κρίση αλλά οι χρηματαγορές. Οι εργαζόμενοι χάνουν τις εργασίες τους κατά εκατοντάδες χιλιάδες  λόγω της απληστίας και του σπακουλαδορισμού των ‘ Χρηματοοικονομικών Λόρδων’. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συνδικάτων (ΣΕΣ) εκφράζει την πλήρη αλληλεγγύη της στην Ελλάδα.

Η ΣΕΣ ανησυχεί από την διαπίστωση ότι η Ελλάδα φαίνεται να είναι μόνη στην αντιμετώπιση ενός ανανεωμένου κύματος των γνωστών κύκλων σπεκουλαδόρων των χρηματοοικονομικών αγορών, ενορχηστρωμένου από τους ‘Goldman Saches’ του κόσμου. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δίδουν ένα παντελώς λανθασμένο μήνυμα: Οι σπεκουλαδόροι δεν θα πρέπει να αγγίζονται ενώ εργαζόμενοι και κυβερνήσεις πιέζονται να μειώσουν μισθούς κοινωνικά ωφελήματα και δημόσιες υπηρεσίες.

Αν η Ευρώπη δεν δράσει τώρα εναντίον των σπεκουλαδόρων, αν η Ευρώπη δεν οργανώσει την αλληλεγγύη των κρατών μελών της και των εργαζομένων, τότε οι χρημτοοικονομικές αγορές θα αξιοποιήσουν και πάλι την ισχύ τους για να απομονώσουν ξεχωριστές χώρες: Το ένα κράτος μέλος μετά το άλλο θα εξαναγκασθούν να περικόψουν μισθούς, οφελήματα και θεσεις εργασίας.
Η κοινωνική Ευρώπη απειλείται κρισιμα και κινδυνεύει. 

Αυτός είναι ο λόγος που η ΣΕΣ απαιτεί ένα Κοινωνικό Πρωτόκολλο για την Ευρώπη. Η Ευρώπη έχει ανάγκη ενός φόρου χρηματοικονομικών συναλλαγών, ένα κοινό Ευρω-ομόλογο, ένα Ευρωπαϊκό φορέα αξιολόγησης χρηματοπιστωτικής και δανειοληπτικής φερεγγυότητας, και μια Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα που να υποστηρίζει δημόσιες  πολιτικές και τα  δημόσια οικονομικά (και όχι μόνο τον τραπεζικό τομέα). Οι συλλογικές διαπραγματεύσεις πρέπει να ενδυναμωθούν: Ανταγωνιστικές μειώσεις  και παγοποιήσεις μισθών δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τις ανταγωνιστικές υποτιμήσεις της περιόδου του ενιαίου νομίσματος.

Η πορεία προς τα εμπρός είναι μέσω πλάνων ανάκαμψης συμφωνημένα με τους κοινωνικούς εταίρους, μέσα από τα οποία οι πλούσιοι και εχούμενοι θα δεχτούν το πλήρες μερίδιο της ευθύνης τους και που δεν θα αφήνονται οι εργαζόμενοι να φέρουν τα βάρη της ύφεσης με την ανεργία, περικοπές αμοιβών και συντάξεων.  

Γραφείο Τύπου ΔΕΟΚ
Λευκωσία 10 Μαρτίου 2010